Weer een dag achter de rug

mei 28th, 2011

Dag drie is ook weer afgerond. Deze dag was best emotioneel en zwaar. We begonnen met het praten over het afgelopen jaar en het bekijken van wat foto’s. Ik zag er best slecht uit. Nu ik die foto’s zo terug zag, ik was helemaal opgeblazen en eigenlijk heb ik dat zelf nooit zo gezien, maar nu ik dan terug kijk. Wow.

Daarna de berg op naar de plek waar ik het telefoontje gekregen had en waar ik mijn ouders toen gebeld had. Gelukkig kreeg ik op weg weer een telefoontje, maar deze keer was het een betere dan vorig jaar. Heb de resultaten van de biopsy terug en het was negatief. Dus waar ik vorig jaar mijn ouders belde met slecht nieuws kon ik ze dit jaar bellen met goed nieuws. Wel midden in de nacht. Maar ja ze vertrekken vandaag naar Schotland en dan kunnen ze met een gerust hart op vakantie.

We zijn daarna doorgereden naar de top van Haleakala. Onder weg van het ene moment volop zon en dan neem je een haar spelt bocht en dan rijd je in ene in dikke mist en dan zie je bijna niks. En dan weer zon en dan regen en dat ging lekker. Helemaal boven was het droog maar dikke wolken boven de krater toen we er langs reden dus kon je niks zien. Op het topje bleek het te winderig dus konden we niet filmen. Toen weer omgedraaid en weer langs de krater en de wolken waren aan het wegtrekken, dus ze hebben toen wat mooie shots kunnen maken.

Toen wilde ze opnames bij een aantal picknick tafels maken en dat mocht dus blijkbaar niet want het was in het nationale park dus we werden weg gestuurd. Toen hebben ze buiten het park verder gefilmd. Marion en ik moesten ergens op twee stenen zitten. Lol en je moet net alsof doen dat je dus heel relaxt zit hè. En mijn bil deed nog pijn van de biopsy. Maar uiteindelijk waren ze erg tevreden met het beeld materiaal, dus ik denk dat we er ontspannen uit zagen.

En het was oh zo koud op de berg, was blij uiteindelijk weer in de auto te zitten en naar beneden te rijden.

Bot biopsy

mei 12th, 2011

Heb de uitslag van mijn laatste MRI binnen. En er is nog steeds een plek in mijn bot dat 13 mm groot is. De eerste keer dat da gezien werd was in november op een bot scan. Heb daarna een MRI gehad en daar zagen ze dus op dat het iets is dat 13 mm groot is. Het advies was toen naald biopsy. In eerste instantie hebben we daar toen van afgezien en een pet scan laten doen, maar dat gaf geen verdere opheldering. Dus een paar week geleden weer een MRI en het was nog steeds daar, gelukkig onveranderd, maar nog steeds het advies van naald biopsy.

Dus ja nu kom ik er niet onderuit. Ik ben high risk, omdat ik zo jong ben dus nu moet ik voor een naald bot biopsy. Hopelijk wordt het zo snel mogelijk uitgevoerd en blijkt het niks te zijn. Met alles wat ik al gehad hebt wil ik het deze keer voorbij laten gaan. In het ergste geval is het dus de borstkanker dat door mijn lichaam is gaan reizen en zich ergens ander heeft genesteld. Dat zou betekenen dat de herceptin niet werkt.

De hele procedure lijkt me erg pijnlijk. Ik hoop dat ze me lach gas geven en me naar lala land laten gaan. We wachten maar geduldig af en hopen voor het beste.