Wow……

maart 23rd, 2010

Ok het is nu dus half 2 in de nacht. Ik zit in een hotelkamer want alle vluchten voor woensdag ochtend waren al vol, dus ik moest een dag eerder naar Oahu. Mijn operatie is minder dan 12 uur weg. En ja ik ben nerveus. Ik weet dat het voor het beste is, maar ja wanneer ik na de operatie wakker wordt heb ik geen tweeling meer maar een enig kind om het maar even zo te zeggen.

Gisteren heb ik een speciaal hemdje opgehaald die gelukkig gedeeltelijk vergoed wordt door het ziekenfonds, waar ik mijn protese in kan doen. Dan ziet het er tenminste nog uit dat ik beide heb. Met een DD zal het wel overduidelijk te zien zijn als er 1 weg is. Ik heb echt geen idee hoe ik emotioneel zal reageren als ik wakker wordt. Tijd zal dat leren……

Maandag ben ik bij de oncologist geweest. Dat is een internist  Hij heeft van alles uitgelegd. Ik heb T2N1M0 (tumor 2-5 cm, lymfeklieren wél aangedaan, geen uitzaaiingen) Tot dus ver. Ik krijg nog een cat-scan en een bot scan om te kijken of de rest van mijn lichaam kanker vrij is.

Dan is mijn HER2/neu positief. Deze receptor is een eiwit dat voorkomt op het celmembraan, als hier teveel van is heeft deze cel een groeivoordeel. Bij de aanwezigheid van deze receptor is de prognose minder goed, omdat deze soort tumoren agressiever is. Ik zal hier voor een jaar lang een speciale chemo voor krijgen. Gelukkig zal deze chemo niet zo agresief zijn.

Dan zijn er nog 3 andere waardes die ze meten, en die waardes hebben grades 1 –3 dus het hoogste is een 3 en das niet zo goed. Eindresultaat voor mij als je alle 3 waardes optelt dat het een 9/9 is. Komt er eigenlijk op neer dat het snel groeiend en agresief is. Ben je dan ook weer klaar mee.

Ok wat betekend dit. Ik zal een zeer agresieve vorm van chemo krijgen. Dit voor 6 maanden, bovenop die andere die een jaar duurt. Met de 6 maanden chemo zal mijn imuunsysteem dus vernietigd worden en kan een lichte koorts me dus eigenlijk doden als ik niet naar het ziekenhuis zal gaan. Dit betekend dus dat ik niet te veel met mensen in contact mag komen. Zodra Nathan ook maar zich een beetje niet lekker voelt, moet hij ergens anders gaan slapen. Kort om dat wordt de zwaartse tijd. En ja ik schijt bagger als ik er aan denk. Maar ik moet erdoor heen.

Ok ik denk dat dit wel even genoeg info is. Mijn hoofd duizelt van alle info dat ik op me af gevuurd krijg.

Ik weet dat ik hier doorheen kom. Onkruid vergaat niet toch?

Leave a Reply