Ben lekker bezig geweest achter de naaimachine. Helaas is ze nu bij de dokter en ben ik genoodzaakt mijn andere gebruiken, die helaas niet zo lekker werkt. Kan niet wachten tot mijn baby lock weer thuis is.
En hopelijk heb ik binnenkort een borduurmachine die goed werkt. Ik mis dat echt. Frustraties met de gene die ik nu heb.

Dit jurkje heb ik voor de baby van mijn vriendin gemaakt. Ze zal er wel in moeten groeien.

Baby Shyla

Na de eerste foto op Facebook te hebben geplaatst kreeg ik het verzoek van iemand of ik er nog zo één kon maken.

Daarna ben ik nog even lekker doorgegaan.

Ik ben de afgelopen dagen lekker creatief geweest. Ik heb twee quilt tops gemaakt. Beide zijn lap quilts. Nu nog laten quilten en dan klaar. Zo ver ben ik erg tevreden met het resultaat.

Deze quilt was snel en makkelijk en ik vind de kleuren geweldig uitkomen.

Yellow brick road. Ik had deze stof en patroon al lange tijd liggen. Het werd dus wel eens tijd dat ik hem ging maken. Heerlijk zomerse kleuren.

Ik zou moeten leren om ze zelf te quilten. Ik quilt mijn tassen wel zelf, maar durf een groter project nog niet aan.

Het is alweer de laatste dag van dit jaar. Wow, wat is dit afgelopen jaar snel gegaan. Het voelt zo onwerkelijk dat een ander jaar voorbij is gegaan.
Ik wil iedereen al het goeds wensen voor het nieuwe jaar. Dit zal mijn jaar worden. Ik heb er zin in. We gaan lekker vooruit, maar wil toch even terugblikken op dit afgelopen jaar.

Het eerste half jaar had ik nog steeds chemo, dat lijkt zo ver weg. Het lijkt wel uit een ander leven. Ik was blij dat hoofdstuk af te sluiten. Ben langzaam lichamelijk steeds sterker geworden. De dames in mijn klassen kunnen dat beamen.
Via zumba heb ik zoveel nieuwe lieve mensen leren kennen en ik hoop hun nog lang in mijn leven te mogen behouden.

Afgelopen juli heb ik nieuwe liefde gevonden en ik kijk uit naar wat de toekomst voor ons in petto heeft. Hij is zo’n liefdevolle man, ook voor Nathan. Hij is een zorgzaam vader. Hij past zo goed in mijn leven, alsof het nooit anders is geweest.

Dan natuurlijk had ik meegewerkt aan onverwacht bezoek. Wat een ervaring was dat. Het was geweldig om Hodan hier te hebben. Ik hoop haar komend jaar ook weer te kunnen zien, maar dan als ik Nederland bezoek.

Het komend jaar kan alleen maar beter worden. Ik heb er zin in. Rob en ik zijn dingen op een rijtje aan het zetten. Hij wil voor zichzelf beginnen en ik steun hem daarin. Er zijn plannen in de maak om op vakantie te gaan naar Nederland en hopelijk kunnen we dat waar maken.

Happy new year. Ik ga verder met mijn oliebollen. Geen nieuw jaar zonder oliebollen.

Wow, we zitten alweer in december. Het jaar is bijna voorbij. Wat is de tijd toch snel gegaan. Het is ook alweer 6 maanden geleden sinds mijn laatste chemo. Het lijkt uit een ander leven…..
Twee week geleden hebben ze mijn power port eruit gehaald, nu ik die niet meer nodig heb. En het geneest netjes. Ben blij dat dat ding eruit is, ook al heeft het de chemos makkelijker gemaakt.

Met thanksgiving zijn we op Oahu geweest. Hebben een paar dagen bij Robs moeder doorgebracht. Heerlijk naar het strand geweest en het bishop museum. Het waren een paar heerlijke dagen, maar het was weer lekker om thuis te zijn. Fotos komen binnenkort op de website. Heb wat problemen met mijn foto album.

Gisteren hebben we Sinterklaas gevierd. Mijn ouders hadden pepernoten en dergelijke gestuurd. Heerlijk naar Sinterklaas liedjes geluisterd. Memories…….
De jongens vonden het geweldig. Nate kent het nog wel, maar voor Zach was het allemaal nieuw.

En ondertussen is de scheiding ook aangevraagd. Werd wel eens tijd. De enige rede dat ik nog getrouwd was, was ziekenfonds. Maar als hij me dreigt eraf te gooien dan geen nut om nog getrouwd te blijven. Dus ik mocht $1500 neertellen voor een advocaat en weet nog niet of dan alles betaald is. Maar ik hoop dat de rechter beslist dat Andrew voor mijn ziekenfonds moet blijven betalen omdat ik me dat zelf niet kan veroorloven.

Momenteel heb ik het een beetje gehad met de school hier. Het hele schoolsysteem is waardeloos. Ben jaren aan het vechten geweest met de school en niks helpt. Eerst konden ze Nathan niet helpen omdat het aan de taal kon liggen. Maar ja ze konden hem nooit in het Nederlands testen. Toen met de ADD en medicatie ging het beter en was hij te goed om geholpen te worden. Ondertussen loopt hij nog steeds achter en gaat hij volgend jaar naar middle school.

Gelukkig is Rob een grote hulp met Nathan zijn huiswerk. Hij kan dingen iets beter in het Engels uitleggen dan ik kan. Maar soms werkt hij met Nathan tot 10 uur in de avond. En niet omdat hij zoveel huiswerk heeft, maar omdat Nathan het niet snapt en het helemaal uitgelegd moet worden. En ik dacht dat daar leraren voor waren.

Nathan gaat naar een naschoolse opvang. Daar maakt hij zijn huiswerk en kijkt de leiding het na. Voorla zijn math huiswerk is heel vaak fout wanneer hij thuis komt en moet hij dat nog eens gaan over doen. En daar boven op begrijpt hij het niet, want blijkbaar neemt de leraar niet echt de tijd om het goed uit te leggen. Want zodra wij iets uitleggen dan begrijpt hij het wel. Nou ja meestal dan.

Volgende week hebben we ouder gesprekjes. Rob gaat ook mee en we zullen zien of we wat gedaan kunnen krijgen bij de leraar. Want dit kan zo echt niet.

De tijd vliegt echt voorbij. Nathan heeft vorige week alweer herfstvakantie gehad. Dat betekend dat het eerste semester er alweer op zit. Nu wachten op zijn rapport. Momenteel doet hij het redelijk in school. Rob is een grote hulp met Nathan zijn huiswerk. Hij is iets geduldiger da ik en kan het ook wat beter in het Engels uitleggen.

De jongens doen het ook goed in boxen. Vooral Zach vind het geweldig. Nathan is soms nog wat onzeker en terug houdend, maar het gaat beter en beter. Het hele idee hier achter was natuurlijk om zijn zelf vertrouwen wat op te bouwen. En om beter voor zichzelf op te komen en respect voor zich zelf en andere te leren. Gaat allemaal goed komen.

Wij hebben van de week tickets geboekt om thanksgiving bij Rob zijn moeder te vieren. We zullen daar een lang weekend doorbrengen. Een mini vakantie op Oahu met de twee boys. We hebben Zach gelukkig ook die week. Ik kijk er echt naar uit. Even weg van alles en niets te hoeven doen. Nathan heeft al gezegd dat hij naar de dierentuin wil als we daar zijn en misschien kunnen we ook het water park doen. We zien wel.

Vorige week ben ik met Nathan naar Honolulu geweest om deel te nemen in een nieuwe proef. Deze proef is voor onze paspoorten. We zouden officieel naar san fransisco moeten voor nieuwe paspoorten omdat tegenwoordig vinger afdrukken afgenomen moeten worden en de Nederlandse regering het niet nodig vond om elk consulaat de appretuur daarvoor te geven en het dus voor veel mensen in het buiten land dus stervensuren duur is om een nieuw paspoort te halen. Dus het consulaat in san fransisco zijn met een proef begonnen om een portable vinger afdruk apparaat bij verschillende consulaten langs te laten gaan. Honolulu was eerst. Dus Nathan en ik daar heen gevlogen en ons ding gedaan. Nu moeten we de boel insturen naar san fransisco en dan krijgen we onze paspoorten. Dit was een stuk goedkoper.

Toen we daar waren zijn we meteen lekker gyroscoop weten eten en hebben we meegenomen voor ’s avonds en ik had van een Europese bakkerij gehoord en die zijn we natuurlijk ook even binnen gegaan en voor $30 aan brood gekocht. Ze hadden tijger wit. Heb in tijden niet zulk lekker brood gegeten. Geloof me die Amerikanen weten niet wat lekker brood is.

Onze avonturen zijn nog op de website van de wereld omroep gekomen.
mobiel biometrische apparaat help mensen van ver
missie geslaagd

Nathan heeft wat meer zelf vertrouwen nodig. Dus Rob en ik hadden het idee dat het tijd wordt voor een sport. Dus met hem gepraat om te zien welke sport hij wil doen. Hij koos voor boxen. Vrienden van mij hebben een martial art facility, maar zij bieden alleen kick boxing. Maar we wilden het toch even zien. Maar er bleken alleen tieners en volwassenen te zijn. Dat is dus niks voor Nathan.

Toen zag ik daar op het bord dat er later boxen zou zijn met een andere trainer. Dus ik vroeg Ernest erna. En hij zei dat die trainer de ruimte van hem huurt en een hoop kinderen heeft in zijn klas. Dus bleven we daarvoor wachten. Dit was dinsdag avond. En wow er waren veel kinderen. Ik had Zach ook bij me. En Andrews kleine broertje blijkt daar ook te trainen.

Nathan was eerste een beetje verlegen en onzeker. Maar er was deze aardige jongen en paar jaar jonger dan Nathan genaamd Lucky die hem onder zijn hoeden nam. En hem liet zien wat te doen. En ook Eric hielp Nathan uit.
Zach aan de andere kant, liep naar binnen en begon meteen de punching bags te slaan.

Beide jongens hebben een uur getraind. Voor Zach was het wat zwaar en kwam een paar keer naar buiten. Ze worden op een goede manier gepuched om verder te gaan.
Aan het eind heeft Rob met de trainer gesproken. En we krijgen familie korting. Twee jongens voor $60 per maand ipv $80. lol wel grappig dat we al familie korting krijgen.

Donderdag werd er weer getraind. Nathan kwam al wat meer los en deed beter zijn best. En dan gisteren handwraps en handschoenen voor hem gekocht. Hopelijk zal dit hem helpen met zijn zelf vertrouwen en ook als hij gepest word, wat niet vaak voor komt, maar dat hij dan meer voor zichzelf op zal komen. Niet dat hij de ander meteen neet mept, maar meer in hun gezicht van hè probeer dat nog eens en je ziet wat er dan gebeurd.

Ik ben blij dat beide jongens er enthausiast over zijn.

Afgelopen dinsdag was mijn verjaardag. Toch weer heerlijk om een jaartje ouder te worden. En dan dit jaar onder betere omstandigheden dan vorig jaar. Dit jaar kon ik er ten volle van genieten. En dat heb ik dan dus gedaan.

Eerst dinsdag met mijn middag les in Kahului met de dames kwark taart gegeten. Was gezellig. Voor de avond was het even denken wat ik zou doen. Normaal zou ik in Kihei les geven en dan weet ik zeker dat de dames me daarna uit zouden hebben genomen. Maar ja geen klassen in Kihei op dit moment, maar dat weerhield me er niet van om met een aantal van de dames uit te gaan. Een van de dames werkt in een heel mooi restaurant en zij stelde voor daarheen te gaan. Ze hebben daar mijn favoriete salade. En zij kan daar voor een bepaald bedrag eten per maand. Dus zij heeft voor het eten gezorgd en de andere dames voor het drinken. En dan was er taart toe.

Ik moest natuurlijk de kaarsjes uitblazen en een wens doen. En ik kijk naar iedereen daar en ik zei dat ik niks meer te wensen had. Was omringd bij bijzonder mensen die mijn verjaardag met mij kwamen vieren, die maanden trouw naar mijn klassen kwamen en die mij hun vriendschap hebben gegeven. En dan was Rob daar die natuurlijk een speciaal plekje had en Nathan. Wat meere kan je wensen.
Dus de dames zeggen, een nieuwe plek in Kihei om les te geven?
Dat hebben we dus gewenst.

Toen kwam de woensdag, had niks geplant voor deze dag. Maar toen ik in de middag bij mijn upcountry klas aankwam hadden de dames daar een surprise party voor me gemaakt. Ze hadden rosé en paarse slingers opgehangen en ballonnen. Er was taart, hapjes en wat te drinken.
De tranen schoten me in de ogen. Ik zeg normaal iets voor de klas begint, maar dat lukte niet, want ik schoot helemaal vol. Zoveel liefde en vriendschap dat ik mocht ontvangen.
Nathan was thuis gebleven. Dus toen ik dat alles zag ik Rob bellen om te vragen hoe laat hij thuis zou komen en of hij dan Nathan kon ophalen en naar de Curves kon brengen zodat zij ook mee konden feesten.

Dan donderdag werd ik mee uit genomen voor lunch door twee andere instructrices. Heerlijk bij casanova gegeten. Was ook erg gezellig. Helaas ben ik vergeten daar foto’s van te nemen. Heerlijk zitten kletsen, gewoon wat girl time. En toen was het haasten naar mijn 3 uur klas en met een volle buik dansen Voordat ik naar de lunch ging was ik even wezen winkelen. Kom ik in mijn auto, wil hem starten. Niks……. Ik Rob bellen, kom me redden, lol. Naar een paar minuten weer proberen en hij deed het weer. Ik Rob weer bellen dat alles goed was, maar toch maar eerst even een nieuwe accu gehaald. Een man kan toch wel handig zijn.

Vrijdag zou ik uit eten gaan met een vriendin, maar zij moest helaas afzeggen. Om eerlijk te zijn was ik daar wel blij om, was behoorlijk moe en zaterdag ochtend is een drukke ochtend met klassen voor mij.
En dan zaterdag avond met oud collega’s uit geweest. Lekker wezen eten en daarna nog wat wezen drinken. Ik kon geen babysitter voor Nathan vinden dus Rob kon niet mee. Maar er was on road R/C racing, dus zij hebben zich prima vermaakt.

Al met al een heerlijke week geweest, omringt met bijzondere mensen. Ik heb hele lieve kaarten gekregen met woorden dat ik hun leven heb veranderd, dat ze dankbaar zijn dat ik in hun leven ben gekomen etc. De waarheid is dat ik dank aar ben met hun in mijn leven en zij hebben mijn leven veranderd, verrijkt. Ze brengen mij zoveel geluk en liefde terwijl ik met hun dans.

Het is labor day weekend. Gisteren niet veel gedaan behalve twee keer zumba les gegeven en daarna uitgeteld thuis bank gehangen met mijn drie mannen. Het is wel wennen hoor in ene twee extra mensen in het huis.

Oh vrijdag toen Nathan, Zach en ik thuis kwamen vroeg Zach waar hij mijn tas moest laten.
Ikke: in de slaapkamer
Zach: in Nathans kamer?
Ikke: nee mijn slaap kamer…….

Even later ga ik op zoek naar mijn tas.

Ikke: Zach waar is mijn tas?
Zach: hier in je slaapkamer naast je bed

Lol had hij het in de woonkamer naast de bank gezet. Ok we weten dus wel waar ik slaap wanneer Zach hier is.

Vandaag zijn we naar het strand geweest. Er was een verjaardag van een zumba vriendin. De andere mensen op het strand hadden gratis entertainment. Er werd wat zumba gedanst. Was erg gezellig.

Daarna zijn we even naar het winkel centrum geweest. Even bij Macy’s langs gegaan om Robert en Zach aan mijn oud collega’s voor te stellen. En natuurlijk even staan kletsen. Toen vroegen ze wat ik zaterdag doe, want ze willen mij mee uitnemen voor mijn verjaardag. Echt lief. Ik heb echt onwijs lieve vrienden.

Ik heb nog geen idee wat we morgen doen. Hopelijk is Robert morgen ook vrij en hebben we Zach tot de avond voor hij weer naar zijn moeder moet. Misschien kunnen we lekker naar het park.

Dan dinsdag avond ga ik uit eten met een aantal van mijn Kihei dames. Kijk ik erg naar uit. Ik mis hun. Ik heb helaas geen nieuwe locatie kunnen vinden om in Kihei les te geven, maar ben blij dat sommige dames me af en toe tijdens mijn Kahului klassen komen opzoeken.

En dan donderdag willen twee andere vriendinnen me mee uit nemen voor lunch. Ik ben zo gezegend met zoveel lieve mensen in mijn leven.

Hè hè nu mag ik er eindelijk over praten. Ik heb net online gekeken en het is zo vreemd om jezelf zo terug te zien. Lol ik zag er wat doped up uit toen ik uit het ziekenhuis kwam.
Het was een hele ervaring om aan het programma mee te werken. En voor mij was het veel emotioneler toen het gefilmd werd dan om het zo terug te zien. Er worden zoveel opnames gemaakt en ze kunnen maar een beperkte hoeveelheid gebruiken.

Lol en Nathan is zo local heeft hij het over zijn hanai zus en niet veel mensen weten wat dat betekend. Hier in Hawaii als ouders niet voor hun kids konden zorgen zorgde andere mensen voor ze en dat was dan je hanai familie. Das anders dan pleeg gezin of adoptie. Het is iets onderling geregeld tussen families.

En het klonk wel of ik een klein accent heb. Nu praat ik in twee talen met een accent. En dan kijk je naar jezelf en het ziet er zo onwerkelijk uit. Maar ik ben blij met het eind resultaat.

En dan de grote vraag. Hodan kon maar voor 5 dagen blijven. Maar we hebben een heerlijke tijd gehad. Ik zal later nog wel foto’s plaatsen. En die week had ik toevallig een chemo dus ze kon echt bij me zijn terwijl ik daar doorheen ging. Er zijn geen woorden voor dat dat kan beschrijven hoe het is om je soulmate daar bij je te hebben.

Ik had een klein vermoeden, maar ik wist niet hoe het programma heette dus ik wist het nooit zeker en ik was bang dat als ik iets zou zeggen en het waar zou zijn dat ze haar weer terug zouden sturen. Dus ik hield mijn mond ja ik ben de detective. Lol en Hodan heeft het goed geheim kunnen houden.